ΑΝΘΗ ΨΩΜΙΑΔΟΥ

Συγγραφέας, Επιχειρηματίας, Εκπαιδευόμενη Life Coach,Αφοσιωμένη Μελετήτρια της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και συμπεριφοράς,Μαμά, Συζυγος,Λάτρης της διά βίου μάθησης

Ας μιλήσουμε για πολιτική λοιπόν. Με απλά λόγια. Χωρίς ποσοστά, πλεονάσματα, ελλείμματα, ανάπτυξη, επιτόκια και άλλες μαθηματικοστατιστικοοικονομικές καραμέλες που πιπιλάνε τα ΜΜΕ της χώρας. Ας δούμε πιο ανθρώπινα δεδομένα, πιο απλές παρατηρήσεις που ίσως εκφράζουν καλύτερα τον μέσο Έλληνα.

Όσα χρόνια υπάρχω(με εξαίρεση την παιδική ηλικία κατά την οποία δεν ασχολιόμουν με τέτοια πράγματα-ευτυχώς!), τα δελτία ειδήσεων κατακλύζονται από τις ίδιες πολιτικόφατσες και τα ίδια ονόματα, συχνά τοποθετημένα σε θέσεις λόγω της οικογενειοκρατίας που κυριαρχούσε στην χώρα για πολλές δεκαετίες. Μητσοτακηδες, Παπανδρέου, Γεννηματάδες, Καραμανλήδες. Κι αν δεν ανήκαν σε κάποιο …τιμημένο πολιτικό τζάκι, ήταν φίλοι, εξαρτώμενοι, αυλικοί μεγάλων ονομάτων ή βαθειά χωμένων στο σύστημα προσώπων. Μιλούσαν όλοι με τον ίδιο σχεδόν τρόπο, μ’ εκείνες τις τόσο προβλέψιμες εκφράσεις που είχαμε όλοι εκπαιδευτεί να ακούμε και θα μπορούσαμε να τις βλέπουμε και στο mute χωρίς να χάσουμε τίποτα από το νόημα. Διόριζαν όποιους ήθελαν, υπόσχονταν εξασφάλιση, δουλειά, μονιμότητα, χρήματα σε όσους μπορούσαν να τους στηρίξουν οικονομικά ή μέσω της ψήφου και εκμεταλλεύονταν δημόσιο χρήμα ή υπηρεσίες, για τις οποίες ήταν δεδομένο ότι δεν θα πλήρωναν. (Μα είναι δυνατόν να ζητάς από τον αξιότιμο κύριο Τάδε χρήματα για το γεύμα ή το ταξίδι του; Θυμάμαι μια γνωστή που παλιά δούλευε στην Ολυμπιακή και μου διηγήθηκε πόσες φορές ο Πάγκαλος ταξίδευε τσάμπα και ζητούσε αστακομακαρονάδες για εκείνον και τους φίλους τους. ) Η μύτη τους άγγιζε την στρατόσφαιρα και οι απαντήσεις τους ήταν μια μορφή του «στρίβειν διά του αρραβώνος», πάντα όμως με φοβερό λεξιλόγιο που θάμπωνε τους ψηφοφόρους. Παράλληλα, κρατούσαν το κοινό τους ικανοποιημένο, με όλες τις πόρτες των τραπεζών ανοιχτές για τους πολίτες και όλα τα δάνεια έτοιμα να μπουν στο πορτοφόλι τους. Διαθέσιμο λοιπόν μετρητό για αυτοκίνητο, σπίτι, εξοχικό και βέβαια για καθημερινό «παρών» στις μπουζουκλερί που δεν προλάβαιναν να μαζέψουν τα γαρύφαλλα της μιας νύχτας μέχρι να αρχίσει το πρόγραμμα της επομένης. Οι αγρότες έπαιρναν τις επιδοτήσεις τους και τις έκαναν τζιπάρες, πετούσαν τα προϊόντα τους και ουδεμία ανησυχία είχαν που ενώ δεν είχαμε ανάγκη να εισάγουμε π.χ. πορτοκάλια, εμείς το κάναμε. Γιατί να θορυβηθούν βέβαια;Όταν είναι τόσο δυνατός ο κρότος από τα νομίσματα που πέφτουν, δεν ακούς τις σειρήνες που βουίζουν. Να μιλήσουμε και για τα χρήματα που αντί να πηγαίνουν σε δημόσια έργα, γίνονταν βίλες ή αποταμιεύονταν σε τράπεζες του εξωτερικού; Μήπως να θυμηθούμε τους βολεμένους δημόσιους υπαλλήλους που κάθονταν αναπαυτικά στο μαλακό στρώμα της βέβαιης μονιμότητας και βαριούνταν να μας εξυπηρετήσουν ή μας έστελναν απ’ τον Άννα στον Καϊάφα  για να ολοκληρώσουν σε μια βδομάδα δουλειές που μπορούσαν να γίνουν αυθημερόν; Τι να πρωτοθυμηθώ απ’ αυτή την μόνιμη φαρσοκωμωδία που παρακολουθούσαμε και βιώναμε για χρόνια!

Τι βλέπω τώρα; Βλέπω για πρώτη φορά Υπουργό Οικονομικών να ταξιδεύει στην οικονομική θέση στο αεροπλάνο. Βλέπω μια Κυβέρνηση που αντιστέκεται στην υποδούλωση που ως τώρα είχαν δεδομένο ότι θα μας έχουν οι …φίλοι μας οι ξένοι. Ακούω δηλώσεις που απέχουν πολύ από τον ξύλινο λόγο με τον οποίο μας βομβάρδιζαν οι πολιτικοί τόσα χρόνια. Παρακολουθώ συνέντευξη Υπουργού Οικονομικών και διαπιστώνω ότι απαντά μόνο για αυτά που είναι βέβαιος ενώ αρνείται να υποσχεθεί κατάκτηση «αριθμών» που δεν ξέρει σίγουρα αν μπορεί να επιτύχει. Αισθάνομαι ότι για πρώτη φορά πάμε «έξω» και δεν είμαστε τα …σιγουράκια που είναι έτοιμα να πουν «yes master»! Παρακολουθώ μια ομάδα διαπραγμάτευσης που αντιστέκεται σθεναρά στις πιέσεις για περαιτέρω μειώσεις συντάξεων. Και όλα αυτά κρατώντας ταυτόχρονα μία έξυπνη στάση, λέγοντας ειλικρινά ότι αντιμετώπισαν πόλεμο σε πολλά σημεία των συζητήσεων με τους θεσμούς και περνώντας μηνύματα όπως «είμαστε στην ΕΕ αλλά κανείς δεν μας εμποδίζει να συναντήσουμε και έναν Πούτιν, έτσι για να κοιμηθείτε και λίγο ανήσυχα απόψε εκβιαστές»!

Απόδειξη για την καλή πορεία της Κυβέρνησης, δεν είναι το αν έχει προλάβει να διορθώσει το χάος που παρέλαβε αλλά η λύσσα με την οποία την πολεμούν όσοι έφτασαν τη χώρα στην αθλιότητα, ο θυμός τους που εκφράζεται όχι επειδή έτσι πρέπει να κάνει η αντιπολίτευση αλλά γιατί έχουν σκάσει που κάποιοι τους χάλασαν τα σχέδια και την βολική γι’αυτούς σχέση ανταλλαγής συμφερόντων που είχαν με τα έξωθεν αφεντικά, πουλώντας την ίδια τους την πατρίδα.

Αυτά και άλλα πολλά βλέπω. Έτσι αισθάνομαι. Και χωρίς να ήμουν ποτέ Συριζαία, είμαι ξεκάθαρα υπέρ αυτής της Κυβέρνησης και της συγχωρώ όποια λάθη φέρνει η απειρία των στελεχών της. Τουλάχιστον, δεν μας πουλάνε. Τουλάχιστον, κοιτάζουμε τους πρώην αφέντες στα μάτια χωρίς φόβο ή βλέμμα υποταγής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on 19 Μαΐου 2015 by and tagged , , , , .

Πλοήγηση

Κανόνες για σχολιασμό κειμένων του blog και χρήση της φόρμας επικοινωνίας

Ευπρόσδεκτος ο σχολιασμός κειμένων μου και οποιοδήποτε μήνυμα θα ήθελες να μου στείλεις, αρκεί αυτό που θες να εκφράσεις να μην είναι προσβλητικό,άσεμνο,χυδαίο και γενικώς, προϊόν μνησικακίας.Η αρνητική κριτική ή η διαφωνία για κάτι που γράφω, δεν εμπεριέχονται στον περιορισμό που αναφέρεται πιο πάνω.Μπορείς να τα εκφράσεις αρκεί να μην είναι αφορμή για προσωπική επίθεση άνευ λόγου και αιτίας ή λόγω εθισμού στην δημόσια αντιπαράθεση,φαινόμενο αρκετά συχνό στην εποχή μας. Να έχεις μια υπέροχη μέρα!

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι…

Άδεια Creative Commons
Το περιεχόμενο του συγκεκριμένου site χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού 3.0 Ελλάδα
Άρα, αν σ' αρέσει η γραφή, γράψε δικές σου σκέψεις με δικό σου τρόπο. Τα κείμενά μου δεν είναι προς κλοπή. Όχι επειδή τα θεωρώ αριστουργήματα.Απλώς,είναι δικά μου δημιουργήματα και δεν θα μου άρεσε να τα δω αλλού με υπογραφή άλλου. Ό,τι θεωρείς χρήσιμο και θες να το εντάξεις σε δικό σου γραπτό, το παίρνεις, αρκεί να αναφέρεις ότι το βρήκες εδώ και το έχει γράψει ...κάποια Ανθή Ψωμιάδου.

Past Thoughts(Παλαιότερο Blog) :)

Το πρώτο μου blog γεννήθηκε το 2009.Ο κύκλος του έκλεισε το 2014 αλλά δεν θέλησα να το κρύψω. Είναι ένα κομμάτι του παζλ της επαφής μου με την γραφή, με τα άσχημα και τα ωραία του. Άλλωστε σηματοδοτεί την εποχή που πρώτη φορά τόλμησα να δημοσιοποιήσω σκέψεις, λέξεις, προβληματισμούς μου και να εκφραστώ πέρα από τα όρια της αφάνειας του laptop μου.

http://psomiadouanthi.wordpress.com