το κορίτσι με το τατουάζ

Όταν η ιστορία ενός βιβλίου γίνεται κινηματογραφική ταινία,έχω προλάβει να την διαβάσω πριν την δω στις εικόνες ενός σκηνοθέτη.Στην περίπτωση του «Κοριτσιού με το τατουάζ»,συνέβη το αντίθετο.Έτυχε να παρακολουθήσω πρώτα την ταινία,τόσο την σουηδική όσο και την αμερικανική της εκδοχή,με την πρώτη να με κερδίζει με διαφορά.Αυτό που διαπίστωσα τελικά είναι ότι όταν έφτασα να διαβάσω το βιβλίο,δεν είχα καμία αίσθηση να έχει μείνει από την κινηματογραφική του μεταφορά. Ούτε καν από την σουηδική παραγωγή που μου άρεσε περισσότερο. Ίσως ευχαριστιέμαι πάντα τόσο την  διαδικασία του να κάνω τις δικές μου απεικονίσεις από τις λέξεις ενός συγγραφέα, που σταμάτησα ασυνείδητα όσο διάβαζα το βιβλίο,κάθε επαφή με αυτό που είχα δει στο σινεμά.

Ο Στιγκ Λάρσον κατάφερε να με κρατήσει σε αγωνία για την λύση του γρίφου εξαφάνισης της Χάριετ Βάνιερ,δίνοντάς μου ταυτόχρονα μια πεντακάθαρη εικόνα της συχνότητας φαινομένων κάθε μορφής βίας κατά των γυναικών που υπάρχει στην χώρα του. Δεν έμεινε όμως μόνο εκεί. Θίγει το σύστημα της κουστουμαρισμένης υποκρισίας που συχνά κυριαρχεί στις σύγχρονες κοινωνίες, ασχολείται με οικονομικοπολιτικές απάτες και περιγράφει με καθαρότητα και ρεαλισμό το σκοτάδι και την σαπίλα που μπορεί να κυριαρχεί στις ψυχές ανθρώπων που θεωρούνται πρότυπα.

Μπορεί ο όγκος του βιβλίου να τρομάζει κάποιους αλλά οι σελίδες του ρέουν εύκολα, ο λόγος του είναι περιγραφικός αλλά όχι υπερ-αναλυτικός όταν αυτό δεν είναι απαραίτητο και η αγωνία δίνει ώθηση να διαβαστεί το κείμενο χωρίς εμπόδια.

Είναι γνωστό ότι ο συγγραφέας δεν πρόλαβε να βιώσει την αποδοχή των γραπτών του από το αναγνωστικό κοινό και την παγκόσμια αναγνώριση που κέρδισε επάξια.Πέθανε έξι μήνες αφότου είχε παραδώσει την τριλογία του, πριν ακόμα ολοκληρωθεί η έκδοσή της.Όσο και αν προσπαθώ να δω την πληροφορία αυτή από την σκοπιά της αποδοχής του πεπερασμένου της ζωής,γνωρίζοντας πόση ανυπομονησία νιώθει ένας συγγραφέας όσο καιρό ασχολείται με ένα βιβλίο του, δεν μπορώ να δεχτώ πως έφυγε πριν απολαύσει τους καρπούς των κόπων του. Πιστεύω -έτσι πεισματικά και συνειδητά υπέρ της αιωνιότητας της ψυχής- ότι βρίσκεται κάπου και παρακολουθεί. Απλώς, ακόμα πιο προνομιούχος από το αν απλώς ζούσε σ’ αυτό τον κόσμο και μάθαινε τα νέα για την αγάπη των αναγνωστών του, έχει δυνατότητα να βρίσκεται σε κάθε σπίτι, ανάλαφρος ταξιδευτής του χρόνου και του χώρου, και βλέπει την ικανοποίηση στα μάτια κάθε ανθρώπου που κρατά στα χέρια το δημιούργημά του. Ζει μαζί τους κάθε αγωνία για το επόμενο κεφάλαιο και χαμογελά νιώθοντας ευφορία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.