ΑΝΘΗ ΨΩΜΙΑΔΟΥ

Συγγραφέας, Επιχειρηματίας, Life Coach,Αφοσιωμένη Μελετήτρια της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και συμπεριφοράς,Μαμά, Συζυγος,Λάτρης της διά βίου μάθησης ή απλώς η Ανθή.

κατάλογος

Όλα ξεκίνησαν καλά.Ήθελα ένα μυθιστόρημα αστυνομικού περιεχομένου(έχω εθισμό,ας το παραδεχτώ)και διάλεξα το βιβλίο της Έλενας Ακρίτα «Φόνος 5 αστέρων». Όσο κυλούσαν οι σελίδες, προσπαθούσα να αντιληφθώ τι ήταν αυτό  που δεν μου άρεσε και δεν άργησα να το καταλάβω. Ενώ η πλοκή είχε μεγάλο ενδιαφέρον και ο λόγος έρεε αβίαστα,κάτι στο λεκτικό μέρος του πράγματος με ενοχλούσε ως αναγνώστη. Ήταν αυτό το συγκεκριμένο στυλ που χαρακτηρίζει νομίζω την γραφή της Ακρίτα το οποίο δεν θα με πείραζε αν δεν ήταν κατ’ εμέ αταίριαστο με το περιεχόμενο – ή καλύτερα- την κατηγορία που εντάσσεται θεματολογικά το βιβλίο.Έφτασα στο τέλος φυσικά (γιατί πάντα με δυσκόλευε το αντίθετο με οποιοδήποτε ανάγνωσμα) και η ανατροπή ως προς την υπόθεση με κέρδισε γιατί ήταν όντως μεγάλη και έξυπνη,όμως μια πικρή γεύση μου έμεινε ως προς το κείμενο και τον τρόπο γραφής.

«…μην το συνεχίσουμε γιατί μου ανάβουν τα γλομπάκια», «…ήταν συνέχεια στην τσίτα», «είχαμε σταματήσει γιατί ο μαλάκας μπροστά μας είχε φρενάρει απότομα»,  «χυμάει με φόρα μ’ ένα πλονζόν που θα το ζήλευε κι ο θρυλικός τερματοφύλακας Τάκης Οικονομόπουλος» , «ντριμπλάρει τον οδηγό και συνεχίζει…», «έζησε ως πλούσιος τόφαλος», «…χωρίς να τυραννιστεί το κάθαρμα». Είναι ελάχιστες από τις φράσεις στις οποίες αναφέρομαι. Βέβαια, όταν αυτές αποδίδονται αποκλειστικά και μόνο σε κάποιον από τους πρωταγωνιστές και αυτό είναι το στυλ του, είμαστε εντάξει. Όταν υπάρχουν και στην αφήγηση, τότε το πράγμα αλλάζει. Ακόμα και αν το άτομο αυτό κάνει την αφήγηση, και πάλι η υπερβολή από άποψη συχνότητας είναι ενοχλητική. Τουλάχιστον για μένα. Αν διάβαζα ένα τέτοιο κείμενο με τις απόψεις του γράφοντος ή της γράφουσας για κάποιο θέμα, αν ήταν ένα post σε blog ή site κ.λπ, δεν θα μου φαινόταν αταίριαστο. Στα πλαίσια ενός αστυνομικού μυθιστορήματος όμως,το να είναι έτσι ένα μεγάλο μέρος του κειμένου, ήταν για μένα λίγο «ξένο». Παρόλα αυτά, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι η εξέλιξη της ιστορίας είχε ενδιαφέρον και ο δολοφόνος κρυβόταν καλά μέχρι το τέλος, κρατώντας με σε αγωνία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Information

This entry was posted on 2 Ιανουαρίου 2016 by and tagged , , , .

Πλοήγηση

Κανόνες για σχολιασμό κειμένων του blog και χρήση της φόρμας επικοινωνίας

Ευπρόσδεκτος ο σχολιασμός κειμένων μου και οποιοδήποτε μήνυμα θα ήθελες να μου στείλεις, αρκεί αυτό που θες να εκφράσεις να μην είναι προσβλητικό,άσεμνο,χυδαίο και γενικώς, προϊόν μνησικακίας.Η αρνητική κριτική ή η διαφωνία για κάτι που γράφω, δεν εμπεριέχονται στον περιορισμό που αναφέρεται πιο πάνω.Μπορείς να τα εκφράσεις αρκεί να μην είναι αφορμή για προσωπική επίθεση άνευ λόγου και αιτίας ή λόγω εθισμού στην δημόσια αντιπαράθεση,φαινόμενο αρκετά συχνό στην εποχή μας. Να έχεις μια υπέροχη μέρα!

«We shall not cease from exploration

And the end of all our exploring

will be to arrive where we started

and know the place for the first time»

                            T.S.Eliot

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι…

Άδεια Creative Commons
Το περιεχόμενο του συγκεκριμένου site χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού 3.0 Ελλάδα
Άρα, αν σ' αρέσει η γραφή, γράψε δικές σου σκέψεις με δικό σου τρόπο. Τα κείμενά μου δεν είναι προς κλοπή. Όχι επειδή τα θεωρώ αριστουργήματα.Απλώς,είναι δικά μου δημιουργήματα και δεν θα μου άρεσε να τα δω αλλού με υπογραφή άλλου. Ό,τι θεωρείς χρήσιμο και θες να το εντάξεις σε δικό σου γραπτό, το παίρνεις, αρκεί να αναφέρεις ότι το βρήκες εδώ και το έχει γράψει ...κάποια Ανθή Ψωμιάδου.

Αρέσει σε %d bloggers: