ΑΝΘΗ ΨΩΜΙΑΔΟΥ

Συγγραφέας, Επιχειρηματίας, Εκπαιδευόμενη Life Coach,Αφοσιωμένη Μελετήτρια της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και συμπεριφοράς,Μαμά, Συζυγος,Λάτρης της διά βίου μάθησης

Στον σύγχρονο κόσμο λοιπόν, τον προηγμένο και δήθεν αναπτυγμένο, οι άνθρωποι θεωρούν συχνά περιττό να ασχοληθούν με θέματα «μη πρακτικά»( όπου πρακτικός, βάλε ό,τι έχει σχέση με χρήματα). Αν δηλαδή ένα ζήτημα δεν προάγει την επαγγελματική και οικονομική σου ανάπτυξη, δεν αξίζει να του αφιερώσεις χρόνο. Τι νόημα έχει –λένε- να διοχετεύω ενέργεια και να καταναλώνω φαιά ουσία για κάτι άϋλο που στην πράξη δεν αποφέρει χρήμα ή εργασιακή ανέλιξη; Δεν το εκφράζουν όλοι τόσο ξεκάθαρα, με λόγια, αλλά το καθιστούν σαφές από τα θέματα στα οποία επικεντρώνουν πάντα τις συζητήσεις τους.

Stern-WA-agenda1

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, διόλου δεν με παραξενεύει πια το γεγονός ότι οι ανθρώπινες σχέσεις πάνε από το κακό στο χειρότερο. Όλοι αναρωτιούνται γιατί. Μα, αν δεν επενδύσεις χρόνο και ενέργεια στο να τα βρεις με τον εαυτό σου, αν δεν πάψεις να θεωρείς σπατάλη ή χαμηλής προτεραιότητας θέμα το να ψάξεις, να παρατηρήσεις, να διερευνήσεις τις σχέσεις σου και την επαφή με εσένα τον ίδιο και τους άλλους, τότε πώς περιμένεις να χτιστούν ουσιώδεις γέφυρες μαζί τους; Τοποθετούμενα αυτά σε περιβάλλον  συνειδητής εργασιομανίας λόγω υπέρμετρης φιλοδοξίας ή από ανάγκη να μην αντιμετωπίσεις κάτι άλλο ή ακόμα και  λόγω υποχρεωτικής από τις συνθήκες κατάληψης του μεγαλύτερου μέρους της ημέρας σου από την εργασία, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο. Το κερασάκι στην –άγευστη, άγλυκη- τούρτα που δυσχεραίνει την κατάσταση είναι  η συχνή επιλογή σου να γεμίζεις τον ελεύθερο χρόνο κατά βάση μπροστά σε μια οθόνη. Άλλοτε μικρή (του κινητού σου), άλλοτε μεγάλη (του laptop σου) και συχνά ακόμα μεγαλύτερη (επίπεδη super tv με όλες τις νέες τεχνολογίες διαθέσιμες). Όλος ο κόσμος μπροστά στα μάτια σου αλλά εσύ ξεχνάς να κοιτάξεις δίπλα σου.

rhan1350l

Συχνά οι άνθρωποι  νιώθουν αμήχανα όταν μιλώ για ασθένεια της εποχής αναφερόμενη στην εξάρτηση από οθόνες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Θίγονται. Κάποιοι ίσως το θεωρούν προσωπική επίθεση, ακόμα και αν η συζήτηση κινείται σε γενικό επίπεδο. Προφανώς αισθάνονται ότι τους αφορά γιατί οι περισσότεροι από αυτούς δεν μπορούν να ζήσουν ούτε 24 ώρες δίχως «έξυπνο» κινητό και ίντερνετ. Εθελοτυφλούν καθησυχάζοντας τον εαυτό τους με την βολική «πιπίλα» του «μα, είναι κι αυτό επικοινωνία». Η επικοινωνία, φίλοι μου, έχει πολλές πτυχές και λαμβάνει χώρα με πολλούς τρόπους. Αν εσείς έχετε πείσει τον εαυτό σας ότι επικοινωνείτε στ’ αλήθεια διαλέγοντας έναν από αυτούς – και δη αυτόν που λειτουργεί εξ’ αποστάσεως και καλύπτει όσα δεν θέλετε να δουν οι άλλοι για τον χαρακτήρα σας- και τον ανακηρύσσετε μόνο τρόπο επαφής ενώ ταυτόχρονα μειώνετε όλο και περισσότερο την επικοινωνία με αυτούς που ζουν δίπλα σας, πλανάστε πλάνην οικτράν! Κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας. Ποια είναι η πρώτη σας κίνηση μόλις καθίσετε σε μία καφετέρια απέναντι από μια φίλη/ έναν φίλο; Βγάζετε το κινητό και το ακουμπάτε στο τραπέζι. Τι κάνετε μόλις ακουστεί ειδοποίηση από facebook, viber, κ.λπ; Παίρνετε το τηλέφωνο στα χέρια για να δείτε ποιος σας έκανε like ή σχολίασε κάτι που δημοσιεύσατε. Αν η φίλη ή ο φίλος απέναντι πάσχει από την ίδια νόσο, κάνει το ίδιο και έτσι περνάτε μία από τις δύο ώρες της συνάντησης σκυμμένοι πάνω από τις οθονούλες σας. Φυσικά θα ενημερώσετε όλους τους «φίλους» στο facebook για την τοποθεσία που βρίσκεστε και  βέβαια πιθανότατα θα βγάλετε μια κοινή φωτογραφία, θα την «ανεβάσετε» και μετά θα μετράτε πόσα «μου αρέσει» πήρε και πόσοι χάρηκαν που πίνετε μαζί καφέ.

cell-phone.jpg

Είναι στ’ αλήθεια αστείο να θεωρούν οι άνθρωποι ότι είναι φυσιολογική καθημερινότητα αυτή που ανά δέκα λεπτά τους βρίσκει σκυμμένους πάνω από ένα κινητό, με τα ακροδάχτυλα να κυλάνε συνέχεια πάνω κάτω στην οθόνη αφής και την ανυπομονησία στο βλέμμα για την αντίδραση καθενός στο καθετί που σκέφτηκαν να …ποστάρουν. Θεωρώ τραγελαφικό να βρίσκονται άνθρωποι σε ένα τραπέζι για φαγητό και να ελέγχουν ανά πεντάλεπτο το κινητό –σαν όλοι ξαφνικά να γίναμε παιδίατροι, μαιευτήρες και ζούμε στο stand by για επείγον περιστατικό ή ξαφνική γέννα! Να σου μιλά ο άλλος απέναντι κι εσύ να είσαι με την ματιά μια στην οθόνη μια σ’ εκείνον, δήθεν παρακολουθώντας με μαεστρία και προσήλωση και τα δύο! Για ποια επικοινωνία μιλάτε; Για ποιο χτίσιμο ανθρώπινων σχέσεων; Στις μέρες μας, πάρα πολλά ζευγάρια δεν έχουν τι να πουν και τι να κάνουν, αν γίνει ξαφνικά μια διακοπή ρεύματος και ταυτόχρονα έχουν αδειάσει οι μπαταρίες των κινητών και των laptop τους. Ψάχνουν θέματα συζήτησης! Επικρατεί αμηχανία, βαρεμάρα ή νευρικότητα. Πώς να γεμίσει ο χρόνος; To ίδιο ισχύει και για άλλου είδους σχέσεις. Εκεί λοιπόν, διαπιστώνουν οι παρατηρητικοί ( αλλά το εκφράζουν μόνο αν είναι και θαρραλέοι) ότι ο τρόπος που βλέπουμε την επικοινωνία, θέλει restart με μια αποφασιστική κίνηση και με διάθεση να οικοδομηθούν όλα από την αρχή.

Μπορούμε;

Θέλουμε;

Είμαστε έτοιμοι να πληρώσουμε το τίμημα; (υπάρχει σε όλες τις επιλογές)

 

Η απάντηση είναι πως δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι. Δυστυχώς.

 

27a38c4c0d1feafa1d7e678651ad758e

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πλοήγηση

Κανόνες για σχολιασμό κειμένων του blog και χρήση της φόρμας επικοινωνίας

Ευπρόσδεκτος ο σχολιασμός κειμένων μου και οποιοδήποτε μήνυμα θα ήθελες να μου στείλεις, αρκεί αυτό που θες να εκφράσεις να μην είναι προσβλητικό,άσεμνο,χυδαίο και γενικώς, προϊόν μνησικακίας.Η αρνητική κριτική ή η διαφωνία για κάτι που γράφω, δεν εμπεριέχονται στον περιορισμό που αναφέρεται πιο πάνω.Μπορείς να τα εκφράσεις αρκεί να μην είναι αφορμή για προσωπική επίθεση άνευ λόγου και αιτίας ή λόγω εθισμού στην δημόσια αντιπαράθεση,φαινόμενο αρκετά συχνό στην εποχή μας. Να έχεις μια υπέροχη μέρα!

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι…

Άδεια Creative Commons
Το περιεχόμενο του συγκεκριμένου site χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού 3.0 Ελλάδα
Άρα, αν σ' αρέσει η γραφή, γράψε δικές σου σκέψεις με δικό σου τρόπο. Τα κείμενά μου δεν είναι προς κλοπή. Όχι επειδή τα θεωρώ αριστουργήματα.Απλώς,είναι δικά μου δημιουργήματα και δεν θα μου άρεσε να τα δω αλλού με υπογραφή άλλου. Ό,τι θεωρείς χρήσιμο και θες να το εντάξεις σε δικό σου γραπτό, το παίρνεις, αρκεί να αναφέρεις ότι το βρήκες εδώ και το έχει γράψει ...κάποια Ανθή Ψωμιάδου.

Past Thoughts(Παλαιότερο Blog) :)

Το πρώτο μου blog γεννήθηκε το 2009.Ο κύκλος του έκλεισε το 2014 αλλά δεν θέλησα να το κρύψω. Είναι ένα κομμάτι του παζλ της επαφής μου με την γραφή, με τα άσχημα και τα ωραία του. Άλλωστε σηματοδοτεί την εποχή που πρώτη φορά τόλμησα να δημοσιοποιήσω σκέψεις, λέξεις, προβληματισμούς μου και να εκφραστώ πέρα από τα όρια της αφάνειας του laptop μου.

http://psomiadouanthi.wordpress.com

Αρέσει σε %d bloggers: