Camel Park Sorrow

Προ ημερών επισκέφτηκα για μία ακόμα φορά με τον γιο μου το Camel Park, ένα ωραίο πάρκο με ζώα και δραστηριότητες για παιδιά που βρίσκεται στον Μαζωτό, στην Λάρνακα. Ο υιός περνά πάντα ωραία εκεί τόσο γιατί προτιμά τους εξωτερικούς χώρους από τους κλειστούς παιδότοπους, όσο και γιατί έχει ιδιαίτερη αγάπη στα ζώα. Ποτέ ως τώρα δεν είχε ζητήσει να κάνει την περιβόητη βόλτα πάνω στην καμήλα και εγώ ουδέποτε τον πίεσα γιατί προτιμούσα να το αποφασίσει μόνος του. Η ώρα εκείνη λοιπόν, ήρθε…

 

Σε κάθε μας επίσκεψη ως εκείνη την ημέρα, ταΐζαμε τα ζώα με χαρούπια, συζητούσαμε γι’ αυτά και τα παρακολουθούσαμε, κάναμε περίπατο, γλιστρούσαμε στις τσουλήθρες (ναι, κι εγώ!), πίναμε τους χυμούς μας, κάναμε κούνια και κάποια στιγμή φεύγαμε. Ζήτησε λοιπόν την βόλτα στην καμήλα, όχι βλέποντας κάποιον εκεί να κάνει το ίδιο αλλά δυο μέρες νωρίτερα, όταν εξέφρασε την επιθυμία να πάμε. Βρεθήκαμε στην πλάτη του πλάσματος και ενώ εκείνος το απόλαυσε (αλίμονο αν δεν απολάμβανε στιγμές στην ανέμελη ηλικία των δυόμισι ετών!), εγώ ένιωσα να υποφέρω από ενοχές συνδυασμένες με θλίψη, αισθανόμενη να συμπάσχω με την καμήλα για τον καταναγκασμό στον οποίο την υποβάλουν οι υπεύθυνοι του πάρκου, με συνένοχους εμάς τους επισκέπτες.

«Άκουσα» την βουβή της διαμαρτυρία. Ένιωσα ότι θρηνώ για όλα τα έμβια όντα που υφίστανται καταπίεση και κακοποίηση. Κάθε της βήμα με βύθιζε όλο και πιο πολύ στην απογοήτευση για το πόσο λίγοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για τέτοια πράγματα, ειδικά όταν πρόκειται για ζώα, θαρρείς και εμείς είμαστε ανώτερες ψυχές από αυτά. Βλέποντας δε τον υπάλληλο του πάρκου να την πιέζει να καθίσει, να της δένει τα λυγισμένα πόδια με σχοινί και να την τραβά αργότερα στην διάρκεια της βόλτας χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τα μουγκρίσματα που μια δυο φορές ακούστηκαν από το δύσμοιρο ζώο, πέρασα από την θλίψη στον θυμό και πάλι πίσω, καταλήγοντας με το βλέμμα προς τον ουρανό να ρωτώ «γι’ αυτό την δημιούργησες ή μήπως για να ζει ελεύθερη»;

20130629-231324

 

Επιστρέφοντας στην αφετηρία της διαδρομής, η ατμόσφαιρα μόνο με σχήμα οξύμωρο θα μπορούσε να παρομοιαστεί, αφού ένας απέραντος ενθουσιασμός –εκφρασμένος από τα παιδιά που περίμεναν την σειρά τους και θα ακολουθούσαν-  συνυπήρχε με την δική μου παράξενη μελαγχολία την οποία παραμέρισα για να παίξω με τον Χρηστάκο, ώσπου να έρθει η ώρα που θα την εξέφραζα στο blog μου.

Ίσως χαρακτηριστώ υπέρμετρα συναισθηματική, υπερβολική ή και ανεδαφική, αφού σίγουρα υπάρχουν στην καθημερινότητα «τόσα άλλα θέματα σοβαρά να ασχοληθούμε», παίρνοντας απόφαση πως δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα στην ζωή, δεν είναι δικό μας πρόβλημα ο καταναγκασμός που υφίστανται ζώα για εμπορικούς σκοπούς και, τέλος πάντων, ότι δεν θα αλλάξει κάτι αν εγώ δεν ανέβω ξανά σε καμήλα, απέχοντας από αυτή την …ψυχαγωγική δραστηριότητα σε μια προσπάθεια διαμαρτυρίας.  Ουδεμία σημασία έχει για μένα το πώς θα κριθώ. Εγώ μ’ αυτό τον τρόπο βίωσα αυτή την αποκλειστικά διασκεδαστική για άλλους μα επίπονη για μένα τσάρκα και διόλου δεν με απασχολεί το πόσο ρομαντικό ή ανόητο φαίνεται σε κάποιους. Αυτό που τρέχει στο μυαλό μου τώρα είναι ένα υπέροχο ρητό του Τζόνας Σαλκ:

«Αν όλα τα έντομα εξαφανίζονταν από τη Γη, μέσα σε 50 χρόνια όλη η ζωή στον πλανήτη θα τέλειωνε. Αν το ανθρώπινο είδος εξαφανιζόταν από τη Γη, μέσα σε 50 χρόνια όλες οι μορφές ζωής θα ευδοκιμούσαν».

Δημοσιεύθηκε από

Η Ανθή μεγάλωσε διατυμπανίζοντας πως θα γίνει ηθοποιός. Δεν έγινε. Παρακολούθησε σεμινάρια υποκριτικής και συνεχίζει να αγαπάει το θέατρο. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά,στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών. Εργάζεται από τα 16 και είναι περήφανη γι’ αυτό. Τα τελευταία δέκα χρόνια ασχολείται με πωλήσεις και ανάπτυξη δικτύου πωλητών στον κλάδο της υγιεινής διατροφής, ως σύμβουλος ευεξίας. Πρόσφατα απέκτησε πιστοποίηση ως «weight management specialist» ώστε να ενισχύσει την εμπειρία και την γνώση της στον τομέα αυτόν. Αυτό τον καιρό παρακολουθεί ένα πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου για πιστοποιημένη κατάρτιση στην Συμβουλευτική και το Life Coaching. Έχει ιδρύσει και συν-διευθύνει την εταιρεία Euphoria&Spirit που δραστηριοποιείται στο τρίπτυχο Ευεξία-Πολιτισμός-Προσωπική Ανάπτυξη. Εκεί συνδυάζει τους τρεις αυτούς τομείς που αγαπά και ενώνει ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα. Από μικρή απολάμβανε την ενασχόληση με την γραφή αλλά δεν σχεδίαζε να οδηγήσει τα γραπτά της μπροστά στα μάτια άλλων.Τελικά το έκανε. Εδώ και αρκετά χρόνια εκφράζεται γραπτώς μέσα από το blog της και γράφει διηγήματα.Το πρώτο της βιβλίο εκδόθηκε το 2015. Έχει προσέξει πως αυτά που δηλώνει φωναχτά πως θα κάνει, παίρνουν συνέχεια παράταση, ενώ εκείνα που τελικά κατορθώνει να ολοκληρώσει, είναι αυτά που δουλεύει ήρεμα και αθόρυβα.Είναι παντρεμένη και έχει ένα παιδί. Είναι 33 ετών. Συχνά αισθάνεται μεγαλύτερη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s