ΑΝΘΗ ΨΩΜΙΑΔΟΥ

Συγγραφέας, Επιχειρηματίας, Life Coach,Αφοσιωμένη Μελετήτρια της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και συμπεριφοράς,Μαμά, Συζυγος,Λάτρης της διά βίου μάθησης ή απλώς η Ανθή.

«Το αίνιγμα της κερασόπιτας».

Καλοκαίρι χωρίς βιβλία,είναι ομελέτα χωρίς αυγά. Η επαφή με τις σελίδες (ζωντανών και χειροπιαστών καλύτερα, όχι ηλεκτρονικών) δημιουργημάτων από εμάς τους ανήσυχους τύπους που εξισορροπούμε τους εσωτερικούς λαβύρινθούς μας γράφοντας και αποκαλούμαστε συγγραφείς,είναι εκ των ων ουκ άνευ! Όχι μόνο το καλοκαίρι φυσικά. Απλώς, τους καυτούς μήνες του χρόνου, είναι πιο εύκολο για μεγαλύτερο αριθμό αναγνωστών να αφιερώσουν στιγμές και ενέργεια στα βιβλία. Για μένα, όλοι οι μήνες είναι ίδιοι  όσον αφορά στην βιβλιοφαγία, αφού πάσχω από αυτήν καθ’ όλη την διάρκεια του έτους. Για θεραπεία, ούτε λόγος! Αφήστε με εκεί γιατί αυτή η …πάθηση, πάντα με γιατρικό έμοιαζε περισσότερο για μένα.

Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να προλαβαίνω να γράφω για όλα τα βιβλία που διαβάζω. Ωστόσο, ενίοτε νιώθω αυτή την ανάγκη και -για κάποιον λόγο τέλος πάντων- αποφασίζω να αφιερώσω δυο αράδες σε κάποια από τα αμέτρητα βιβλία που «καταβροχθίζω». Προ ολίγου, έφτασε στο τέλος του λοιπόν «το αίνιγμα της κερασόπιτας», της Βάσιας Ακαρέπη.

 

20170814_124604

Από τα παιδικά μου χρόνια, ποτέ δεν μπορούσα να κατανοήσω τι άρεσε σε όσους έτρωγαν και απολάμβαναν το γλυκό νεραντζάκι. Λάτρευα άλλα γλυκά του κουταλιού και τα τιμούσα δεόντως στέλνοντάς τα βόλτα στον ουρανίσκο και στο στομαχάκι μου, αφού -εκτός των άλλων γνωστών σιροπιαστών επιχειρημάτων- υπήρχε και ο παράγοντας «χέρια και μεράκι γιαγιάς Ανθούλας». Μου άρεσε το σταφύλι, το σύκο και το βύσσινο. Μια φορά ατύχησα και δοκίμασα κάπου το νεραντζάκι και έκτοτε, όποτε αναφερόταν κάποιος σ’ αυτό παρουσία μου, εξέφραζα την ίδια απορία <<Πώς γίνεται ένα γλυκό να είναι πικρό; Aμ τότε το συγκεκριμένο δεν έπρεπε να  το λένε γλυκό του κουταλιού αλλά ‘πικρό του κουταλιού’>>! Στο θέμα μας λοιπόν. Πώς συνδέεται αυτή μου η απορία με το της κερασόπιτας μυστήριο διά χειρός Βάσιας Ακαρέπη;  Απλώς, οδεύοντας κεφάλαιο το κεφάλαιο στην λύση του, ένιωσα σαν κάποιος να με σκούντησε και να μου είπε «έι, μάλλον το νεραντζάκι που κοροϊδεύεις, είναι πιο κοντά στην ζωή απ’ ό,τι τα άλλα -τα ολόγλυκα- γλυκά»!   Ποτέ δεν γευόμαστε μόνο την όμορφη πλευρά της ζωής, έτσι δεν είναι; Άλλοτε πικρίζει η καθημερινότητα και άλλοτε γλυκίζει. Ενίοτε μπλέκονται και τα δύο. Άλλες φορές πάλι, γίνεται αλμυρή, ξινή, στενάχωρη, φωτεινή, σκοτεινή, υπέροχη κ.λπ. Όλα αυτά, ανάλογα με τα υλικά που κάθε φορά θα αναμιχθούν. Όπου υλικά, οι συγκυρίες, οι διαθέσεις, οι άνθρωποι, τα γεγονότα, οι σκέψεις και άλλα πολλά.

Μια τέτοια όμορφη ποικιλία, αληθινή όσο η ίδια η ζωή, χαρακτηρίζει την ιστορία του βιβλίου. Στις σελίδες του, η Έλλη, προσπαθεί -με όχημα γρίφους κρυμμένους σε συνταγές της θείας της αλλά και σε αναμνήσεις του περίγυρού τους- να σηκώσει το πέπλο του μυστηρίου από μια σημαντική για την ζωή της ιστορία. Παράλληλα, ο αναγνώστης διαπιστώνει για μία ακόμα φορά, πως όπου υπάρχουν οικογένειες, παρέες, ομάδες, άνθρωποι γενικώς, μυστικά και βιώματα που έχουν δράσει καταλυτικά και επηρεάζουν ζωές μένουν κλειδωμένα σε ψυχές για όσο αυτές διαλέγουν να τα κουβαλούν. Καλοί άνθρωποι ενίοτε πράττουν άσχημα πράγματα γιατί έτσι κρίνουν εκείνη την στιγμή ότι πρέπει να κάνουν, καταδικάζονται ή αθωώνονται ανάλογα με την οπτική γωνία και την ψυχοσύνθεση κάθε «δικαστή» και γεννούν μια υστεροφημία  που επίσης επηρεάζεται από την προσωπικότητα κάθε ενός που μένει πίσω και τους θυμάται.

Ο λόγος ρέει αβίαστα για τον αναγνώστη και το κείμενο δεν πλατειάζει. Αντιθέτως, δίνονται συναισθήματα, δημιουργούνται διακυμάνσεις διάθεσης και ενδιαφέροντος σε ένα αρκετά συμπυκνωμένο γραπτό, που δεν κουράζει καθόλου. Οι αποκαλύψεις γίνονται κλιμακωτά και το τέλος φέρνει κάθαρση και γαλήνη.

Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Information

This entry was posted on 14 Αυγούστου 2017 by and tagged , .

Πλοήγηση

Κανόνες για σχολιασμό κειμένων του blog και χρήση της φόρμας επικοινωνίας

Ευπρόσδεκτος ο σχολιασμός κειμένων μου και οποιοδήποτε μήνυμα θα ήθελες να μου στείλεις, αρκεί αυτό που θες να εκφράσεις να μην είναι προσβλητικό,άσεμνο,χυδαίο και γενικώς, προϊόν μνησικακίας.Η αρνητική κριτική ή η διαφωνία για κάτι που γράφω, δεν εμπεριέχονται στον περιορισμό που αναφέρεται πιο πάνω.Μπορείς να τα εκφράσεις αρκεί να μην είναι αφορμή για προσωπική επίθεση άνευ λόγου και αιτίας ή λόγω εθισμού στην δημόσια αντιπαράθεση,φαινόμενο αρκετά συχνό στην εποχή μας. Να έχεις μια υπέροχη μέρα!

«We shall not cease from exploration

And the end of all our exploring

will be to arrive where we started

and know the place for the first time»

                            T.S.Eliot

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι…

Άδεια Creative Commons
Το περιεχόμενο του συγκεκριμένου site χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού 3.0 Ελλάδα
Άρα, αν σ' αρέσει η γραφή, γράψε δικές σου σκέψεις με δικό σου τρόπο. Τα κείμενά μου δεν είναι προς κλοπή. Όχι επειδή τα θεωρώ αριστουργήματα.Απλώς,είναι δικά μου δημιουργήματα και δεν θα μου άρεσε να τα δω αλλού με υπογραφή άλλου. Ό,τι θεωρείς χρήσιμο και θες να το εντάξεις σε δικό σου γραπτό, το παίρνεις, αρκεί να αναφέρεις ότι το βρήκες εδώ και το έχει γράψει ...κάποια Ανθή Ψωμιάδου.

Αρέσει σε %d bloggers: