Αξίζεις;Λάβε μέρος σε reality show!

Τελικά, καλώς πράττω που περνώ μεγάλες περιόδους αποχής από την τηλεόραση. Όποτε ρίχνω μια ματιά για μια δυο μέρες, φουντώνει το νευρικό μου σύστημα (διότι είμαι και στην ευαίσθητη ηλικία των 35!). Κάπου εν μέσω διαβάσματος, θάλασσας και βόλτας με τον άντρα μου και τον γιο μας, είπα να «βολτάρω» για λίγο στα μονοπάτια των καναλιών που προβάλλει το γνωστό σε όλους μας «χαζοκούτι»(πλακέ χαζο-οθόνη να την πούμε στην σύγχρονη εποχή, αφού εξελισσόμεθα διαρκώώώώς και το αποδεικνύουμε κάνοντας επίπεδη την τηλεόραση…). Μέσα σε μισή ώρα, είχαν δει τα ματάκια μου τα διαφημιστικά σποτ σχεδόν όλων των realit-o-παίχνιδων που θα προβληθούν την ερχόμενη σεζόν. Θλίψη, απογοήτευση και θυμός. Αυτά μου προκάλεσαν.

RealityShowShow_1600x1600_Cover-1024x1024

Όλα βαδίζουν σε μια ύπουλη και κατευθυνόμενη νοοτροπία που περνά το μήνυμα στον τηλεθεατή ότι αν θέλει να δείξει την αξία του (τραγουδώντας, κολυμπώντας, χορεύοντας, πεινώντας, διψώντας, πηδώντας, καταπίνοντας φωτιές και με πολλούς άλλους τρόπους), πρέπει να δηλώσει συμμετοχή στο εκάστοτε παιχνίδι, ώστε να αποδείξει αυτή την αξία σε όλο τον κόσμο, να γνωστοποιηθεί η φοβερή του ικανότητα, να μαθευτεί το ταλέντο του(μαζί με το ξεκατίνιασμά του, την έκθεση της ζωής  και του χαρακτήρα του κ.λπ) στο πανελλήνιο. Και ερωτώ: Δεν ντρέπεστε λίγο;;; Όχι όσοι δηλώνετε συμμετοχή εκεί. Δεν είμαι εδώ για να επικρίνω την επιλογή κανενός. Δεν μπορώ όμως να μην σχολιάσω τον τόσο πονηρό και πλάγιο τρόπο με τον οποίο αποφασίζουν να δελεάσουν οι διαφημιστές τον κόσμο ώστε να δαγκώσει το τυράκι και να πιαστεί στην φάκα ως κακόμοιρος Μίκυ Μάους!

trap

«Είσαι από αυτούς που δεν μασάνε;», ρωτά ο εκφωνητής σε ένα από αυτά τα σποτάκια. Δηλαδή καλέ μου, θέλεις να μας πεις ότι αν εγώ είμαι ένας δυναμικός άνθρωπος που αντιμετωπίζω με σθένος τις αντιξοότητες της ζωής και τις δυσκολίες της καθημερινότητας, πρέπει να έρθω να το απο-δείξω αυτό μπροστά σε κάμερες για να με πουλήσεις ως άλλο μαϊντανό και να κερδίσεις τηλεθέαση και χρήματα; Και μετά; Θα με κάνεις διάσημο με διαδικασίες-αστραπή για να καταπέσω και να σπάσω τα μούτρα μου 2-3 μήνες αργότερα;

images

Δεν είναι θλιβερό να προσπαθεί ένα σύστημα να πατήσει στην ανάγκη κάποιων ανθρώπων για προβολή, ίσως και για αναγνώριση που δεν λαμβάνουν από τον εαυτό τους και από το περιβάλλον τους, για να αδειάσει ό,τι έχουν να δείξουν που θα κριθεί «πιασάρικο» και μετά να τους πετάξουν ως άλλες άδειες κονσέρβες στα σκουπίδια; Κατ’ εμέ, είναι. Σίγουρα αντιλαμβάνομαι ότι οι τηλεοπτικοί σταθμοί –όπως και όλες οι επιχειρήσεις- αποσκοπούν στο κέρδος. Αλίμονο! Δεν καταδικάζω αυτό. Η μέθοδος όμως που χρησιμοποιεί κάθε επιχείρηση για να επιτύχει την επιβίωση και ανάπτυξή της, είναι αποδεκτή όπως και αν εφαρμόζεται;

Το πιο λυπηρό απ’ όλα είναι πως τούτες οι τεχνικές συνεχίζουν να υπάρχουν σε μια εποχή που η αυτοπεποίθηση των πολιτών της χώρας αυτής είναι στα Τάρταρα και κυρίως, σε καιρούς που η παιδεία δεν προσφέρει στους νέους ανθρώπους το εύρος των αναζητήσεων που θα τους αποκάλυπταν υπέροχα πράγματα για τις δυνατότητές τους. Ένα νεαρό άτομο που δεν του έχουν δοθεί από το σπίτι, το σχολείο και το ευρύτερο πλαίσιο που δρα οι προοπτικές να διευρύνει τους ορίζοντές του, να μάθει τον εαυτό του, να πιστέψει στην αξία του, να αναπτύξει δεξιότητες, να αυτό-ενθαρρύνεται, να ενισχύει το εσωτερικό του «οπλοστάσιο», τότε πολύ εύκολα τρώει το κουτόχορτο «αν έχεις αξία, μόνο από εδώ θα την αποδείξεις», «έλα να σε γνωρίσει όλη η Ελλάδα», «θες να παραμιλούν όλοι με την ταλεντάρα σου;». Το καταπίνει αμάσητο, χορταίνει προσωρινά, μα λίγο αργότερα, κάπου εκεί, την ώρα της πέψης, αντιλαμβάνεται ότι ήταν σάπιο και τρέχει να γλιτώσει από την δηλητηρίαση.

Βοθροκάναλα

Ποιος έχει μεγαλύτερη ευθύνη; Aυτός που έφαγε το δύσπεπτο, επικίνδυνο γεύμα ή εκείνος που του το σέρβιρε συνειδητά;

(Τι ήθελα και άνοιξα τηλεόραση μετά από τόσο καιρό; Επιστρέφω στην βιβλιοφαγία μου για εξισορρόπηση! Μόνο NCIS Los Angeles και Hawaii 5-0 θα βλέπω, να εξιχνιάζω κανένα έγκλημα προς ικανοποίηση της αγάπης μου για το –όχι μόνο γραπτό αλλά και κινηματογραφημένο- μυστήριο. Α!Και «Αστυνόμο Μπέκα» γιατί πεθαίνω με την φυσικότητα του Ιεροκλή Μιχαηλίδη).

Δημοσιεύθηκε από

Η Ανθή μεγάλωσε διατυμπανίζοντας πως θα γίνει ηθοποιός. Δεν έγινε. Παρακολούθησε σεμινάρια υποκριτικής και συνεχίζει να αγαπάει το θέατρο. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά,στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών. Εργάζεται από τα 16 και είναι περήφανη γι’ αυτό. Τα τελευταία δέκα χρόνια ασχολείται με πωλήσεις και ανάπτυξη δικτύου πωλητών στον κλάδο της υγιεινής διατροφής, ως σύμβουλος ευεξίας. Πρόσφατα απέκτησε πιστοποίηση ως «weight management specialist» ώστε να ενισχύσει την εμπειρία και την γνώση της στον τομέα αυτόν. Αυτό τον καιρό παρακολουθεί ένα πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου για πιστοποιημένη κατάρτιση στην Συμβουλευτική και το Life Coaching. Έχει ιδρύσει και συν-διευθύνει την εταιρεία Euphoria&Spirit που δραστηριοποιείται στο τρίπτυχο Ευεξία-Πολιτισμός-Προσωπική Ανάπτυξη. Εκεί συνδυάζει τους τρεις αυτούς τομείς που αγαπά και ενώνει ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα. Από μικρή απολάμβανε την ενασχόληση με την γραφή αλλά δεν σχεδίαζε να οδηγήσει τα γραπτά της μπροστά στα μάτια άλλων.Τελικά το έκανε. Εδώ και αρκετά χρόνια εκφράζεται γραπτώς μέσα από το blog της και γράφει διηγήματα.Το πρώτο της βιβλίο εκδόθηκε το 2015. Έχει προσέξει πως αυτά που δηλώνει φωναχτά πως θα κάνει, παίρνουν συνέχεια παράταση, ενώ εκείνα που τελικά κατορθώνει να ολοκληρώσει, είναι αυτά που δουλεύει ήρεμα και αθόρυβα.Είναι παντρεμένη και έχει ένα παιδί. Είναι 33 ετών. Συχνά αισθάνεται μεγαλύτερη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s