Anthi Psomiadou

Writer, Life Coach, Human Behaviour Researcher

Ξέρεις; Όχι. Όχι ακόμα.

www.psomiadouanthi.com

 

Σαν ένα λιοντάρι που ασφυκτιά στο κλουβί του. Σαν τον αθλητή που δεν έχει μέρος να προπονηθεί. Σαν τον ζωγράφο που δε βρίσκει χρόνο να ζωγραφίσει. Σαν τον ποιητή που δεν του επιτρέπουν να γράψει κάπου τις λέξεις που γεννώνται μέσα του και συνδέονται μαγικά για να περιγράψουν αυτό που νιώθει.

Κάπως έτσι είναι για όλους το «στένεμα» του χώρου τους, η αίσθηση της έλλειψης αέρα, η αδυναμία εύρεσης χρόνου για έκφραση των ουσιαστικών πραγμάτων που συνθέτουν τον εαυτό τους. Τα πράγματα αυτά δε μπορεί να είναι η δουλειά τους, εκτός ίσως αν πρόκειται για μια δουλειά που αγαπούν πολύ. Ακόμα και έτσι όμως, το επάγγελμα δεν είναι αυτό που είσαι, αλλά αυτό που κάνεις. Είναι μία ιδιότητα. Είναι μόνο ένα από τα κομμάτια σου. Όχι το όλον.

Ποιο ρόλο παίζουν τα χρήματα, ή -για να είμαι πιο ακριβής ως προς αυτό που θέλω να πω- τα νομίσματα σε όλο αυτό το παιχνιδάκι;

Ας υποθέσουμε ότι ερχόταν ο Θεός ή μια Νεράιδα ή το Σύμπαν (ανάλογα με τις πεποιθήσεις καθενός) και σου έλεγε ότι παύει να υπάρχει νόμισμα (καλά, ποια δύναμη μπορεί να παλέψει γι’ αυτό με τα Τέρατα που κάνουν κουμάντο στο παγκόσμιο οικονομικο-πολιτικό σύστημα;!Μόνο εμείς, όλοι μαζί, ταυτόχρονα αλλά δεν έχουμε βρει ακόμα τη δύναμη)και ότι μπορείς να έχεις τροφή, στέγη, ένδυση, ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση και σε ταξίδια και ότι όλα τα λειτουργικά σου έξοδα δε χρειάζεται να ανταλλάσσονται πια με νόμισμα(Άλλο χρήμα, που σημαίνει «κάτι χρήσιμο», άλλο νόμισμα). Αυτό που έχεις να προσφέρεις ως «αντάλλαγμα», ως «αντίδραση» στη δράση αυτή, είναι να αναπτύξεις τον εαυτό σου στο μέγιστο δυνατό βαθμό, να τον μάθεις και να τον ωθείς προς το Φως, να αλληλεπιδράς με αυτό τον σκοπό και πάλι (δηλαδή τη βοήθεια ώθησης και άλλων στο Φως) και να αγγίξεις την καλύτερη δυνατή εκδοχή σου. (Ζόρικη δουλειά σου λέω!)

Τι θα έκανες;

Σοκ, ε; Θα μπορούσες να γεμίσεις τον χρόνο; Θα ήσουν αποσυντονισμένος; Θα ήξερες τι να γράψεις στα social media που τόσο απαραίτητα(νομίζεις ότι) σου είναι; Θα σε ενδιέφερε τόσο να έχεις καλύτερο αυτοκίνητο από τον γνωστό σου για να νιώθεις έτσι ανώτερος; Με τι κριτήρια θα όριζες την έννοια της καταξίωσης; Πώς θα μετρούσες την επιτυχία σου; Πόση ανάγκη θα είχες για αυτοπροβολή;

Θα ήξερες να διαχειριστείς τη νέα κατάσταση;

Πόσο καιρό θα σου έπαιρνε να χωνέψεις τα καινούρια δεδομένα;

Να ήξερες πόσο θα ξαφνιαζόσουν από τις συνειδητοποιήσεις σου για τις σκέψεις και τις συμπεριφορές σου, για τα κατάλοιπα του παρελθόντος και τις πεποιθήσεις σου!

Μα και πόσο θα «γέμιζες» αν τις έκανες κάτι μετά αυτές τις συνειδητοποιήσεις…!(Ξέρεις; Όχι. Όχι ακόμα.)

4 comments on “Ξέρεις; Όχι. Όχι ακόμα.

  1. Vasilis Baroutis
    6 Ιουνίου 2019

    Ανθή εξαιρετικό το άρθρο σου! Συνέχισε έτσι να δείχνεις το Φως! Χρειάζεται
    κόπος και προσωπικός αγώνας για να αφυπνιστούν οι συνειδήσεις!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • psomiadouanthi
      6 Ιουνίου 2019

      …και μετά, ο προσωπικός /ατομικός, να γίνει καθολικός.Ωραίο να το φανταζόμαστε, δύσκολο στην πράξη, ακατόρθωτο μόνο αν δεν προσπαθήσουμε ποτέ.

      Μου αρέσει!

  2. ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΑΡΟΥΤΗΣ
    6 Ιουνίου 2019

    A moment of epiphany!!! Well done Anthi!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Γράψτε απάντηση στο psomiadouanthi Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Information

This entry was posted on 2 Ιουνίου 2019 by and tagged , , , .

Πλοήγηση

Κανόνες για σχολιασμό κειμένων του blog και χρήση της φόρμας επικοινωνίας

Ευπρόσδεκτος ο σχολιασμός κειμένων μου και οποιοδήποτε μήνυμα θα ήθελες να μου στείλεις, αρκεί αυτό που θες να εκφράσεις να μην είναι προσβλητικό,άσεμνο,χυδαίο και γενικώς, προϊόν μνησικακίας.Η αρνητική κριτική ή η διαφωνία για κάτι που γράφω, δεν εμπεριέχονται στον περιορισμό που αναφέρεται πιο πάνω.Μπορείς να τα εκφράσεις αρκεί να μην είναι αφορμή για προσωπική επίθεση άνευ λόγου και αιτίας ή λόγω εθισμού στην δημόσια αντιπαράθεση,φαινόμενο αρκετά συχνό στην εποχή μας. Να έχεις μια υπέροχη μέρα!

«We shall not cease from exploration

And the end of all our exploring

will be to arrive where we started

and know the place for the first time»

                            T.S.Eliot

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι…

Άδεια Creative Commons
Το περιεχόμενο του συγκεκριμένου site χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού 3.0 Ελλάδα
Άρα, αν σ' αρέσει η γραφή, γράψε δικές σου σκέψεις με δικό σου τρόπο. Τα κείμενά μου δεν είναι προς κλοπή. Όχι επειδή τα θεωρώ αριστουργήματα.Απλώς,είναι δικά μου δημιουργήματα και δεν θα μου άρεσε να τα δω αλλού με υπογραφή άλλου. Ό,τι θεωρείς χρήσιμο και θες να το εντάξεις σε δικό σου γραπτό, το παίρνεις, αρκεί να αναφέρεις ότι το βρήκες εδώ και το έχει γράψει ...κάποια Ανθή Ψωμιάδου.

Αρέσει σε %d bloggers: