bird-cage

 

Κι έπιασε μέσα μου μια μπόρα που ξέπλυνε όλα τα «μη» που μου έβαζα μη πιστεύοντας σε μένα. «Μη» που ήταν φράγματα τεράστια στη φροντίδα του πρώτου ανθρώπου που θα έπρεπε να αγκαλιάσω· του εαυτού μου.

Μόνο όταν αυτόν έμαθα, κατανόησα και αντιμετώπισα, μόνο τότε «είδα» ότι τα φράγματα αυτά κάθε άλλο παρά ψηλά ήταν. Εγώ τα έβλεπα τεράστια, εγώ τα ψήλωνα, εγώ τους έδινα τροφή και γιγαντώνονταν.

Χωρίς το λίπασμα του αυτοσταματήματος, ξεράθηκαν και έσπασαν στο πρώτο ελαφρύ αεράκι· αεράκι που όσα χρόνια θολά με έβλεπα, σθεναρά με σταματούσα και καθόλου δε με πίστευα, δεν ήταν ικανό ούτε να τα κουνήσει.

Δικό μου το χτίσιμο, δική μου και η κατεδάφιση.

Εγώ ο φυτευτής, εγώ και το χέρι που διαλέγει να μη ρίξει νερό και λίπασμα.

Εγώ ο οδηγός, εγώ και ο επιβάτης.

Όλα στο χέρι μου στη διαδρομή μου.

Όλα ευθύνη μου στο ταξίδι μου.

Μόνο έτσι είναι στ’ αλήθεια ελεύθερη η ψυχή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.