Εκ μέρους του Πινόκιο

Ψεύδομαι και αυτό είναι προφανές.Η μύτη μου προδίδει του λόγου το μη αληθές.Θέλω να γίνω σαν τα άλλα παιδιά·όχι από ξύλο, μα με σάρκα και οστά.Όχι επειδή το υλικό μου δεν έχει αξία,αλλά γιατί το «είμαι» έχει ευρύτερη σημασία.Όπως οι άνθρωποι, έτσι κι εγώτον εαυτό μου κοροϊδεύω, σαν να ‘ναι ό,τι πιο εύκολο.Έχει κι αυτό […]

Εσύ ο κυνηγός, εσύ και το θήραμα.

Σε διάφανη γυάλα διάλεξες να ζεις.Ως φρούριο την έφτιαξες για να προστατευτείς.Μέσα στον άκαμπτο θόλο σου θαυμάζεις την πυγμή σου·αφού όλοι είναι έξω εκεί, δεν θες πια το σπαθί σου.Τέλος οι μάχες, ο κίνδυνος, ο πόνος κι οι απειλές.Τα τέρατα που σε έψαχναν, εμπόδιο τα κόβει λες.Ομοίως με τις λήψεις σου κι η εκπομπή δυσχεραίνει.Η […]

«Ιθάκες» αθλητικές…

Έφτασε κάθιδρη στη γραμμή τερματισμού.Καρδιά και αναπνοή ηχούσαν ρυθμικά, προσμένοντας μια φωνή να τις ακολουθήσει. Είχε κερδίσει το χρυσό μετάλλιο. Χαρά. Ικανοποίηση. Κι ένας ιδρώτας μόχθου που σαν να μην είχε σταματήσει σε όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας. Τέσσερα χρόνια ιδρωμένη. Η φωνή του νου ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα των παλμών και της αναπνοής, επαναλαμβάνοντας: Γι’ […]

Μεταμορφώνεσαι ή απλώς μετακινείσαι;

Ως προς τη δυάδα κίνηση-ακινησία, οι περισσότεροι άνθρωποι θα χαρακτήριζαν ως θετική την πρώτη και αρνητική τη δεύτερη. Αυτό συμβαίνει γιατί συγχέουν την ακινησία με την έλλειψη δράσης ή την παθητικότητα, ενώ δεν είναι ταυτόσημες έννοιες. Στα διάφορα δίπολα που υπάρχουν στη ζωή μας, συνήθως διαλέγουμε -συνειδητά ή ασυνείδητα- έναν πολο και δρούμε με μια […]

Το μήλο πέφτει κάτω απ’ τη μηλιά. Αλλά τι γίνεται μετά;

    Η μηλιά απλώς ήταν όπως ήξερε να είναι. Μέχρι ενός σημείου είχε την ευθύνη για το μήλο. Το έθρεψε με τις λειτουργίες της και στην κατάλληλη ώρα, αυτό αποδεσμεύτηκε. Όμως εκείνο νόμιζε ότι πρέπει να γίνει ολόιδιο με τη μηλιά (Κάποιες φορές και η μηλιά είχε την ίδια άποψη γιατί κουβαλούσε κι εκείνη […]