Βαρύ «θηλυκαθήκον»: Το βάρος του καθήκοντος της ομορφιάς που βάζουμε στους ώμους των μικρών κοριτσιών.

  Οι γυναίκες εκπαιδεύονται από την παιδική τους ηλικία να ενδιαφέρονται για την εξωτερική τους εμφάνιση σε μεγάλο βαθμό. «Τα διαμάντια είναι ο καλύτερος φίλος ενός κοριτσιού» λέει ένα jazz τραγούδι των Jule Styne και Leo Robin, με τη λέξη «κορίτσι» να αναφέρεται στη γυναίκα γενικά. Αν τα διαμάντια είναι ο καλύτερος φίλος μιας γυναίκας,Συνεχίστε να διαβάζετε «Βαρύ «θηλυκαθήκον»: Το βάρος του καθήκοντος της ομορφιάς που βάζουμε στους ώμους των μικρών κοριτσιών.».

Όταν οι ανήλικοι δάσκαλοί μας, φτιάχνουν σενάρια με χαρακτήρες-παιχνίδια…

Συχνά οι ενήλικες λένε -με μια μίξη μελαγχολίας και νοσταλγίας να υποβόσκει- ότι θα ήταν ωραίο να είχαν μείνει παιδιά. Μια τέτοια συζήτηση συνήθως καταλήγει στη διαπίστωση ότι αν είχαν μείνει παιδιά, δεν θα διαχειρίζονταν τη ζωή ώριμα. Αυτό που δεν «βλέπουν» οι περισσότεροι είναι ότι έχουν παραμείνει παιδιά αλλά μόνο εκεί που τους βολεύει,Συνεχίστε να διαβάζετε «Όταν οι ανήλικοι δάσκαλοί μας, φτιάχνουν σενάρια με χαρακτήρες-παιχνίδια…».

Βουτηγμένε στην ψευδαίσθηση, μασκοφόρε του metro,…

Εμφανίζεται ξαφνικά στο metro της Αθήνας  ένα εξωγήινο πλάσμα και παρακολουθεί τους ανθρώπους να ανεβοκατεβαίνουν σκάλες, να περπατούν, να αναμένουν συρμούς, να βγάζουν εισιτήρια… Επειδή τα νέα της καθημερινής γήινης ζωής δεν λέγονται στις ειδήσεις άλλων πλανητών, αναρωτιέται τι διαφορά έχουν από τους υπόλοιπους εκείνοι που έχουν τοποθετήσει στο μισό τους πρόσωπο ένα παράξενο πράγμαΣυνεχίστε να διαβάζετε «Βουτηγμένε στην ψευδαίσθηση, μασκοφόρε του metro,…».

Ελευθερ(ι)ος

Μια φορά κι έναν (τωρινό αλλά και παντοτινό ταυτόχρονα) καιρό, υπήρχε ένα παιδί που όλοι το φώναζαν «Τέρη». Είχαν συντομεύσει το «Λευτέρης» που με τη σειρά του είχε προκύψει από συντόμευση του «Ελευθέριος». Ο Ελευθέριος λοιπόν, ένιωθε συχνά κουρασμένος -όχι τόσο σωματικά όσο ψυχολογικά- παρόλο που ήταν μόνο έξι ετών. Έχοντας πολλή επαφή με τονΣυνεχίστε να διαβάζετε «Ελευθερ(ι)ος».

Η συγκινητική ιδιότητα του μη εφησυχασμένου ταπεινού ταλέντου

    Ο κόσμος είναι γεμάτος από ταλαντούχους ανθρώπους. Καθένας έχει φυσικά χαρίσματα, μια κλίση προς κάτι συγκεκριμένο, δεξιότητες που τον καθιστούν ξεχωριστό. Η αξιοποίηση ή μη των ιδιαίτερων προσόντων που έχει κάποιος, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη γενικότερη εξέλιξή του, στην ανάπτυξή του και στον βαθμό της εσωτερικής του ικανοποίησης. Διευρύνοντας το πλαίσιο και επεκτείνονταςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Η συγκινητική ιδιότητα του μη εφησυχασμένου ταπεινού ταλέντου».