«Κάποιοι με λένε Συνειδητότητα…».

  Με μόνο κίνητρο τη δίψα για απαντήσεις, καθόταν όλη νύχτα και συλλογιζόταν. Μια γλυκιά αναστάτωση επικρατούσε μέσα της. Σκέψεις κλωθογύριζαν στο μυαλό της, με μία συγκεκριμένη πάντα να κυριαρχεί: «Πώς μπορώ να ελέγξω αυτά που κάνω»; Είχε συχνά τέτοιους προβληματισμούς, μα κάθε φορά σταματούσε την αναζήτηση απαντήσεων στο σημείο που τα πράγματα γίνονταν πολύΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Κάποιοι με λένε Συνειδητότητα…».».

Είναι γιατί δεν βρήκες το θάρρος…

Όταν αυτό που σε «τρώει» αποφασίζει να γίνει μέχρι και παχύσαρκο καταναλώνοντάς σε, φτάνεις να νιώθεις εσύ συνέχεια πεινασμένος για ενέργεια, διψασμένος για αυτό που θα σου δώσει ξανά ζωή και ψάχνεις με λύσσα την πηγή.Αγοράζεις πράγματα, ξεκινάς νέες δραστηριότητες, ακολουθείς παρορμήσεις για χόμπυ-σεμινάρια-γνώσεις-σπορ, μα κάθε φορά καταλήγεις να αναρωτιέσαι γιατί ούτε αυτά ήταν ηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Είναι γιατί δεν βρήκες το θάρρος…».

Ανέπαφο «τώρα».

Και ενώ το τώρα είναι το μόνο που επί της ουσίας έχουμε, εμείς συνεχίζουμε να απασχολούμε συνεχώς το μυαλό μας με το παρελθόν ή το μέλλον. Λίγες οι στιγμές που συντονιζόμαστε με το παρόν και αντιλαμβανόμαστε ότι μόνον αυτό κρατάμε στα χέρια. Συνήθως συμβαίνει όταν πληροφορούμαστε τον θάνατο κάποιου νέου ανθρώπου. Γεμίζουμε μερικά λεπτά μεΣυνεχίστε να διαβάζετε «Ανέπαφο «τώρα».».