Βουτηγμένε στην ψευδαίσθηση, μασκοφόρε του metro,…

Εμφανίζεται ξαφνικά στο metro της Αθήνας  ένα εξωγήινο πλάσμα και παρακολουθεί τους ανθρώπους να ανεβοκατεβαίνουν σκάλες, να περπατούν, να αναμένουν συρμούς, να βγάζουν εισιτήρια… Επειδή τα νέα της καθημερινής γήινης ζωής δεν λέγονται στις ειδήσεις άλλων πλανητών, αναρωτιέται τι διαφορά έχουν από τους υπόλοιπους εκείνοι που έχουν τοποθετήσει στο μισό τους πρόσωπο ένα παράξενο πράγμαΣυνεχίστε να διαβάζετε «Βουτηγμένε στην ψευδαίσθηση, μασκοφόρε του metro,…».

Μια μερίδα κουτόχορτο, με μπόλικη εικόνα από έκτροπα αντιεξουσιαστών, παρακαλώ!

  … Α!Και μη ρίξεις αντικειμενικότητα. Μου βαραίνει το στομάχι!   Μια επαφή μου με την τηλεόραση μετά από ένα 10μερο που ήταν κλειστή(το Netflix εξαιρείται), με έφερε μπροστά σε μια συνηθισμένη  και για πολλά χρόνια παγιωμένη κατάσταση των ΜΜΕ που …ζυμώνουν, πλάθουν, αλλοιώνουν, κοιμίζουν, εξημερώνουν το κοινό. Όλες αυτές οι διεργασίες γίνονται γλυκά, έμμεσαΣυνεχίστε να διαβάζετε «Μια μερίδα κουτόχορτο, με μπόλικη εικόνα από έκτροπα αντιεξουσιαστών, παρακαλώ!».

Γυαλίζεις πολυβόλο στην αυλή σου;

Συχνά χρησιμοποιούμε όλοι φράσεις όπως «με νευρίασε», «με έκανε να κλάψω», «με εκμεταλλεύτηκε» και άλλες παραπλήσιες. Το να αποδίδουμε την ευθύνη για μία αντίδρασή μας σε κάποιον άλλον ή σε εξωτερικές συνθήκες και παράγοντες του περιβάλλοντος, είναι ένα φαινόμενο σύνηθες. Πολλές φορές γίνεται από ανθρώπους γενικά υπεύθυνους αλλά με εξίσου μεγάλη συχνότητα γίνεται και απόΣυνεχίστε να διαβάζετε «Γυαλίζεις πολυβόλο στην αυλή σου;».

Ένα smartphone μονολογεί: «Απορώ μ’ εσένα, Άνθρωπε»!

Ειλικρινά, απορώ μ’ εσένα, Άνθρωπε! Είτε είσαι ετυμολογικά ὁ άνω θρώσκων είτε ο ὁ ἀναθρῶν ά όπωπε ή -τέλος πάντων- απλώς αυτός που έχει την όψη ανδρός (άνδρ-ωπός ), υποτίθεται ότι είσαι διαφορετικός από τα άλλα ζώα, έχεις νου και τον χρησιμοποιείς. Σε παρακολουθώ καθημερινά, όπως ξέρεις, αφού αποτελώ προέκταση του χεριού σου και περνάμεΣυνεχίστε να διαβάζετε «Ένα smartphone μονολογεί: «Απορώ μ’ εσένα, Άνθρωπε»!».

Εαυτευθύνη

    Προ ημερών, την ώρα που έφτασα στο σχολείο του γιου μου και ενόσω τον περίμενα να βγει από το αυτοκίνητο, συζητούσαμε. Μια άλλη μαμά δίπλα, μου είπε «Συγνώμη που παίρνω το θάρρος αλλά ήθελα να σου πω ότι σε έχω προσέξει πολλές φορές την ώρα που φτάνεις εδώ με τον γιο σου καιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Εαυτευθύνη».