Μην τα παρατάς αλλά (και) μην σπαταλάς ενέργεια

Η επένδυση ενέργειας είναι άλλο απ’ τη σπατάλη.Η διάκριση είναι δύσκολη, μα αξίζει να μοχθήσεις.Καμιά σοφία δεν οφελεί, αν μήτρα της δεν είναιη εμπειρία σου μακριά από στείρες νουθετήσεις.  Κάθε που ακούς μια συμβουλήγίνε βουβός ερευνητής.Δες την από πολλές γωνιές·γίνε ένας έσω ανιχνευτής. Το “ποτέ μην τα παρατάς” ακούγεται εντυπωσιακόμα χωρίς ορθή χρήση είναι απλώςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Μην τα παρατάς αλλά (και) μην σπαταλάς ενέργεια».

Αναζητώντας το Λογιστικό …μέρος μας. (Εσύ τι λες, Πλάτωνα; Θα τα καταφέρουμε; )

Τι απέγινε η κριτική μας Σκέψη;Την έχουμε βάλει για ύπνο να ξεκουραστεί για μια ζωή;Την υποχρεώσαμε να πέσει σε μόνιμη «χειμερία νάρκη»; Έχουμε ξεχάσει τη σοφία μας;Πώς τολμήσαμε να θάψουμετην κουκουβάγια της Αθηνάςσε ένα ασφυκτικό υπόγειο κλουβί; Γιατί έχουμε γίνει βαρκούλεςπου ανεμοδέρνονται από το θυμοειδές μέρος της ψυχήςκαι γίνονται έρμαια των υπόγειων ρευμάτων του επιθυμητικού;ΥπάρχειΣυνεχίστε να διαβάζετε «Αναζητώντας το Λογιστικό …μέρος μας. (Εσύ τι λες, Πλάτωνα; Θα τα καταφέρουμε; )».

Το μήλο πέφτει κάτω απ’ τη μηλιά. Αλλά τι γίνεται μετά;

    Η μηλιά απλώς ήταν όπως ήξερε να είναι. Μέχρι ενός σημείου είχε την ευθύνη για το μήλο. Το έθρεψε με τις λειτουργίες της και στην κατάλληλη ώρα, αυτό αποδεσμεύτηκε. Όμως εκείνο νόμιζε ότι πρέπει να γίνει ολόιδιο με τη μηλιά (Κάποιες φορές και η μηλιά είχε την ίδια άποψη γιατί κουβαλούσε κι εκείνηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Το μήλο πέφτει κάτω απ’ τη μηλιά. Αλλά τι γίνεται μετά;».

Όταν η «ουρά» στην τράπεζα μετατρέπεται σε δώρο

Photo by Cristian Newman on Unsplash   Μεσημέρι Παρασκευής. Μπαίνω στην τράπεζα για μια δουλειά που θα χρειαζόταν περίπου τρία λεπτά παραμονής μου μπροστά στο ταμείο. Έχω τον αριθμό 258 στη σειρά εξυπηρέτησης και ο ηλεκτρονικός πίνακας με ενημερώνει ότι εκείνη τη στιγμή εξυπηρετείται το 222. Έχω δύο επιλογές: Να νευριάσω ή να αξιοποιήσω τονΣυνεχίστε να διαβάζετε «Όταν η «ουρά» στην τράπεζα μετατρέπεται σε δώρο».

Νέο Επεισόδιο Podcast-Νέα «Πτήση» του A. On Air»!

Νέο  Επεισόδιο: «Ένας κόσμος από …Μοναδικότητες».   Έχει κάποιο νόημα το να συγκρίνουμε εαυτούς με άλλους ανθρώπους;Γιατί να θέλουμε να ανταγωνιστούμε άλλους αντί να συναγωνιστούμε Εαυτόν;Mήπως είναι καλύτερα να φωτίζει καθένας μας τον κόσμο με τον δικό του …μοναδικό τρόπο;