Όταν οι ανήλικοι δάσκαλοί μας, φτιάχνουν σενάρια με χαρακτήρες-παιχνίδια…

Συχνά οι ενήλικες λένε -με μια μίξη μελαγχολίας και νοσταλγίας να υποβόσκει- ότι θα ήταν ωραίο να είχαν μείνει παιδιά. Μια τέτοια συζήτηση συνήθως καταλήγει στη διαπίστωση ότι αν είχαν μείνει παιδιά, δεν θα διαχειρίζονταν τη ζωή ώριμα. Αυτό που δεν «βλέπουν» οι περισσότεροι είναι ότι έχουν παραμείνει παιδιά αλλά μόνο εκεί που τους βολεύει,ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Όταν οι ανήλικοι δάσκαλοί μας, φτιάχνουν σενάρια με χαρακτήρες-παιχνίδια…»

Μια μερίδα κουτόχορτο, με μπόλικη εικόνα από έκτροπα αντιεξουσιαστών, παρακαλώ!

… Α!Και μη ρίξεις αντικειμενικότητα. Μου βαραίνει το στομάχι! Μια επαφή μου με την τηλεόραση μετά από ένα 10μερο που ήταν κλειστή(το Netflix εξαιρείται), με έφερε μπροστά σε μια συνηθισμένη  και για πολλά χρόνια παγιωμένη κατάσταση των ΜΜΕ που …ζυμώνουν, πλάθουν, αλλοιώνουν, κοιμίζουν, εξημερώνουν το κοινό. Όλες αυτές οι διεργασίες γίνονται γλυκά, έμμεσα και ύπουλα,ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Μια μερίδα κουτόχορτο, με μπόλικη εικόνα από έκτροπα αντιεξουσιαστών, παρακαλώ!»

Γυαλίζεις πολυβόλο στην αυλή σου;

Συχνά χρησιμοποιούμε όλοι φράσεις όπως «με νευρίασε», «με έκανε να κλάψω», «με εκμεταλλεύτηκε» και άλλες παραπλήσιες. Το να αποδίδουμε την ευθύνη για μία αντίδρασή μας σε κάποιον άλλον ή σε εξωτερικές συνθήκες και παράγοντες του περιβάλλοντος, είναι ένα φαινόμενο σύνηθες. Πολλές φορές γίνεται από ανθρώπους γενικά υπεύθυνους αλλά με εξίσου μεγάλη συχνότητα γίνεται και απόΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Γυαλίζεις πολυβόλο στην αυλή σου;»