Περί έμπνευσης

Άλλοτε σφυρί που χτυπά σε πυρωμένο σίδερο και άλλοτε ραβδί στου μαέστρου τα χέρια, σε μια μελωδία όπου η φύση συντονίζεται αρμονικά και σιγοτραγουδά. Αυτές τις μορφές πήρε εκείνη τη νύχτα η έμπνευση και εναλλάσσονταν οι δυο τους κάνοντας το γράψιμό μου άλλοτε ανήσυχο και άλλοτε γαληνεμένο. Με άφησαν μετά να τις συλλογίζομαι, σ’ εκείνοΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Περί έμπνευσης»