Bilingual poetry-Greek & English
Image source: Image was made by the author, using Canva
Μια ιδέα σαν κοιλάρφανη γεννήθηκε ως ποίημα.
Έψαχνε τον πατέρα της, το σπέρμα της πνοής της.
Η μήτρα, ο δόλιος ποιητής δεν είχε απαντήσεις.
Ήταν απλώς το μέσον για του Θεού τις πτήσεις.
Σαν του γραφιά ο “νευράξονας” και Εκεινού το κύμα
ηλεκτρικά ελκύονταν με πυρ ερωτικό,
του ποιητή η συνείδηση επέκτεινε το σήμα της
και τους παλμούς Του ηχούσε ως ιδέας εκφραστής.
Χρόνια πολλά αργότερα, στη δύση της μορφής του
ο ποιητής ως άλλος πια το διάβασε ξανά
το ποίημα αυτό που νόμιζε πως τότε τον ρωτούσε,
την πατρική του την πηγή πως αυτο-αναζητούσε.
Η ιδέα ήταν εύπορη, δεν είχε απορία.
Ήξερε από πού πήγαζε, πώς έφτασε στη Γη.
Ήταν ο ίδιος που έβαζε στα χείλη της την άγνοια,
θέλοντας να αντιληφθεί της φύσης του τη διάνοια.
Posthumously Born– English Version
An idea that seemed posthumous was born as a rhyme,
and started searching for the sperm that energized its time.
The poet, that kind of mother’s womb, had no answers in sight;
he was a valuable vessel for God’s earthly flights.
Whenever the poet’s “nervous line” and Heaven’s waving tide
made love in flames electrically between magnetic sides,
the poet’s conscience leveled up, and caught the higher signal
transforming God’s noetic acts into a message lingual.
Many years later, at the sunset of his form,
the poet read the poem anew, away from his past norm;
that poem he thought had questioned him, as if it sought to find
its father’s name, in search of the way it was back then designed.
The idea was aware of everything surrounding its birth.
It knew how it was conceived and came to live on Earth.
It was the poet himself that put ignorance upon its tongue,
hoping to understand the end from where his own be-ing sprung.
If you swim in Instagram’s ocean, you’ll find me somewhere here, on a raft like the one Odysseus had.
♾️
Anthi Psomiadou — CC BY-NC-ND 4.0 International : Credit must be given to the creator/ Only noncommercial uses of the work are permitted/ No derivatives
Ανθή Ψωμιάδου 